Chris Hordijk, Iris Kroes, Erwin Nijhoff en Paul Turner de 4 finalisten van vanavond
Ik hoop en stem uiteraard voor Iris....................
Maar wat doen jullie
Wie oh wie wordt de winnaar

Chris Hordijk
Iris Kroes
Erwin Nijhoff
Paul Turner

Dit was alweer week 2, normaal als Cyril 2 weken Egypte, of Spanje is geweest, moet ze weer terug naar huis, nu niet.
Volgens mij heeft ze het wel getroffen kwa gezin....kado's met 3 koningen,weekeindje Gran Canaria en wie weet straks new york.
En weet zeker dat ze het goed doet daar....ze is gewoon een kanjer

 lees maar mee met haar reisverslag:
http://cyrillevanrijswijk.waarbenjij.nu/

het idee dat het hier nog niet ophoud, en dat ik hier gewoon nog blijf, maakt me aan de ene kant wel heel blij, omdat ik het super naar me zin heb, hele leuke familie, leuke stad, voel me op me gemak, maar had gister even een down dagje.. De jongste was erg vervelend, en zag foto van me broertje, had het even moeilijk, even geskyped met mijn papa, deed me ook veel, Tuurlijk is het fijn om te zien, dat hij het zonder mij ook overleefd, maar wij waren altijd samen, papa en ik. Nou zit ik hier. Het is ook wel de rede dat ik weg ben gegaan, wou wat zelfstandiger worden, en iets nieuws.
En het gaat nou ook wel weer goed, vind dat het na 2 weken ook best een x kan, even iets minder blij zijn.
Verder is er weinig gebeurt, gewoon een normale week geweest, tot vrijdag avond de vader opeens om me identiteitsbewijs vroeg, was alleen thuis met die man, hij probeerde in zijn beste engels en ik in mijn beste spaans, een heel gesprek te voeren, kwam er dus op neer, dat we de 16e of de 17e ( daar kwam ik nog niet helemaal uit in het spaans) van februari voor 4 daagjes naar Gran Canaria gaan! De plek waar ik me zo thuis voel! weet niet naar welk stadje we toe gaan, maar hij zei, we gaan alleen maar 4 dagen op het strand liggen en surfen! Dus dat word vast heel leuk. Misschien, als ik even een avondje vrij heb, dat ik m’n thuis (parque Romantico), wel even ga bezoeken, wat zou dat fijn zijn. Maar voordat ik daar heen ga, kom ik eerst nog 3 daagjes naar Bodegraven! Hell yeah! Wat heb ik daar een zin in, op vrijdag middag kom ik aan in Amsterdam vanaf het vliegveld van santiago, daar komt papa me ophalen met mijn liefste maatje Kiaya, en savonds ga ik zoiezo wat doen met mijn lieve vriendinnetjes, zaterdag heb ik met Hanneriet & Renate afgesproken voor een dagje Rohda, mijn geliefde club, mijn geliefde vriendinnetjes! Dan is er een feestje, en zondags vertrek ik weer naar porto. (de datum kan ik niet zo goed melden hier, voor sommige is het een verassing dat ik kom) ;p
Na dat Gran Canaria geboekt was, was er zaterdag onder het eten, het gesprek over de maand juli, of ik dan mee wou naar het strandhuis een maand lang, achja, waarom ook niet?! En dan zit er in September nog een reis aan te komen, de kinderen gaan dan altijd ergens in het buitenland naar een kamp toe, Of het word Londen, of NEW YORK! Tjaa, dat is afwachten, londen zou ook al helemaal top zijn, wil daar graag nog een x terug naartoe. Misschien word het wel iets heel anders, dubai, de caribean, Legoland Denemarken, heb alles al voorbij horen komen.
Maar Nu is het vooral Genieten van Pontevedra, (:
Vrijdag had ik afgesproken met Angelika, de enige andere Au pair hier in het dorp, die heeft mij het station, de school waar ik hopelijk straks naar toe kan, en het Voetbal stadion van FC Pontevedra, jaja een echte top club, nouja, of niet natuurlijk.
Zij heeft me wat namen en nummers gegeven van andere mensen hier in de omgeving, gelijk contact mee gezocht, nu heb ik vrijdag weer afgesproken met 2 meiden om koffie mee te drinken, en een jongen die ik spreek via facebook, gaat mij verder rondlijden hier, want Angelika vertrekt donderdag terug naar Duitsland, dan komt haar vervangster, een Amerikaanse, en is het mijn taak, om haar weer weg wijs te maken hier, het is zo leuk om te merken dat iedereen die niet spaans is, er zo voor open staat om je te leren kennen, zo vriendelijk allemaal. Super leuk!
Krijg zelfs complimenten over mijn engels, hoe dat nou kan, ik zou het niet weten, zolang ik wist, was mijn engels echt ruk, vandaar die 6 op me examens des tijds. Haha.
Maar altijd leuk om te horen. (:
Vrijdag avond met de hele familie op de bank onder dekentjes de films Daddy daycare en the proposal zitten kijken, dat familie gevoel, heb ik lang niet gehad, dus extra van genoten!

En heb zelfs gister sportschoenen gekocht, dat is mijn goede voornemen, ga vanaf uhh, morgen iedere ochtend een rondje rennen/lopen. ;p als het goed is! Haha.
Had verwacht dat ik me op de duur erg zou gaan vervelen, die uren dat ik vrij ben, maar in de ochtend kijk ik gtst terug, en andere programma’s (die gratis zijn) en die ik gemist heb. Smiddags, komt moeders optijd alweer thuis, bereid ik nog wat engels voor, drinken we wat koffie, en ga ik nog even de stad in. de tijd vliegt!
Moeder des huizes, heeft zelfs gister voor mij speciaal tortellini gemaakt! De kinderen zaten met boze gezichten aan tafel, die houden er niet zo van, maar ik was zo blij. (:
Ennnnn Vanochtend kwam vader naar me toe, Vrijdag avond 21.30 uur, mag ik mee trainen met het Meidenteam van Pontevedra! Hopen dat mijn knie het niet verpest, ben benieuwd of die het aankan, heb er zo veel zin in, Dit is voor mij wel echt de stap die ik wou zetten, echt een leven hier beginnen, school komt nog, voetbal heb ik, werk heb ik, vrienden heb ik, zo dankbaar voor deze kans!

Ik merk nu dat van me af schrijven erg goed werkt, voel me weer vrolijk, heb er weer zin in!
YEAHH! Ik ga het maken hier. (:
Dit ga ik vaker doen!

En oompie, Je jip en Janneke boek, valt erg goed in de smaak, de oudste van 11 is het nou aan het lezen, het is ongeveer haar niveau engels, ze vind het helemaal leuk! Ook de spaanse cursus ben ik druk mee bezig, tot ik nog niet naar school ga, is dat een hele goede! Heb al aardig wat spaans onder de knie nou! Haha en de kaarten word ik helemaal blij van!

En lieve familie, vriendinnetjes en andere, super bedankt voor jullie reacties elke keer! Vind het erg leuk om te lezen, doe ik het niet voor niks!

Tot snel,
Hasta la vista!
<3 

Half oktober hebben een aantal muzikanten besloten te stoppen na 17 jaar muziek maken.
Dat betekende dat op papier er 3 trompetisten overbleven,maar vanwege studie,werk,kinderen en andere hobby's bleek met de repetitie er vaak maar 1 trompetist te zijn.
Als er 1 trom is,niks aan de hand,sousafonist is al 17 jaar alleen,baritons zou ik er in theorie ook 1 kunnen missen en trombone speel ik ook als enige.Maar van de trompetpartij,helaas heb ik er gewoon meerdere nodig...liefst 4,maar 3 kan net.
Er werd dus in oktober besloten even een''rust''pauze in te lassen,en iedereen zou is in de rondte kijken voor versterking.

Gisteravond was er na een reces van ruim 3 maanden eindelijk weer een ''dweil''avond.
Diverse mensen zijn benaderd,maar helaas zonder resultaat.....
En dan.is de vraag.
heffen we op????????????????....na 17 jaar met heel veel plezier muziek maken.
Neeee we zijn het er wel over eens dat we zo niet op kunnen treden,maar als we nu 1x in de maand gaan oefenen kunnen de 2 trompetisten die vanwege andere bezigheden wat meer thuis zijn en hoeven maar 1x in de maand.En we hoeven niet op te heffen,want dat wil niemand.

Gelukkig maar....
Muziek is al meer dan 30 jaar mijn leven,
Muziek verwoord zo vaak de emotie's
Het was jarenlang een uitvlucht om weg te zijn uit de ellende.
Nu hier bij Ben...vindt ik het wel iets minder erg.
Maar ben blij dat we gewoon nog steeds

De Lama's hebben veel lachspieren losgemaakt.
Dit filmpje met Leontine is daar een goed voorbeeld van.

Vandaag was het dan zover....het vertrek van dochter Cyrille.
Om 10 uur verzamelen voor de koffie,samen met Kiaya wat gedronken bij Roy,Cyrille en de vrouw van Albert.
na de koffie werden de koffers in de auto van pa gedaan,de buurman gedag gezegd.
En ging de ''optocht'' van wel 3 auto's richting Eindhoven airport.
Op de heenweg nog vrij redelijk weer,vrolijke muziek.......met uurtje waren we dan ook op de parkeerplaats van het vliegveld.
Bij het inchecken...bleek dat de 2 koffers te zwaar waren......dus na betalen van een ''bedrag'' mocht alles toch mee.

Na het inchecken nog even naar het restaurant om wat te eten en drinken.
Kwart voor 1 was het dan zover....Cyrille moest nu afscheid nemen van iedereen....met brok in je keel...probeer je je groot te houden.....al valt dat niet mee.
bij de douane bleek haar handbagage ook kilo te zwaar,maar goed dat we nog niet wegwaren dus.
En maar goed dat ik grote (Marco) tas bij me had,kon ik kilo boekjes mee naar huis nemen.
Terug naar boven,mooi plekje voor het raam zoeken....om te zwaaien.daar gaan haar koffers en even later volgt Cyrille zelf....
op weg naar haar droom........
  

Het aftellen is begonnen.

Dochter Cyrille vliegt over 10 nachtjes voor 1 jaar naar Spanje.
Zijn drukke dagen voor haar,naast de kerst en nieuwjaars dagen.....wil ze het liefst met iedereen die haar lief is nog iets leuks doen...wat tijd door brengen met vriendinnen.
Deze week waren wij samen naar Zwaluwhoeve,was ze met vriendin Nicole weekendje Limburg.
Vanavond gaan we met Ben,haar broer Roy en zijn vriendin Mell en uiteraard Cyril lekker uit eten.
Oudejaarsavond eet ze nog 1x hier mee...omdat haar stiefpappa Ben zo lekker verse patatjes voor bakt....en dan is het echt zover.
Wordt ze dinsdag 3 januari door familie en vriendinnen op het vliegveld van Eindhoven uitgezwaait.




Zo goed dat ze deze stap durft te nemen,gun het haar zo dat ze haar droom gaat waar maken iets met kinderen in het buitenland.
1 jaar au pair in Spanje.

Natuurlijk volgen we haar op de voet  middels internet http://cyrillevanrijswijk.waarbenjij.nu/


Maar oh wat ga ik haar missen.......

Toen we zo'n 2 weken geleden hoorden dat dochter Cyrille op 3 januari al voor 1 jaar naar Spanje vertrekt,besloten (vriendinnen) Nicole en Hanneriet samen met mij een ''ik vertrek'' party te organiseren.

Familie,vrienden en vriendinnen kregen een uitnodiging met de nadrukkelijke vraag niets aan Cyrille te vertellen.
2 weken lang een groot geheim....valt niet mee,niets te zeggen.

Het werd zelfs woensdag nog beetje spannend toen ze vertelde dat ze zaterdag moest oppassen.
Vriendin nicole probeerde erachter te komen bij wie.....gelukkig kreeg ze donderdag sms dat het niet doorging,waarop nicole direct regelde dat ze nog maar keer uit eten moesten gaan.

Ze vindt het vreemd dat ze de hele week bij de training van ''haar elftal'' wordt weggestuurd,daarom bieden de meiden s'middags na de laatste wedstrijd al een kado aan....dan denkt ze dat dit de verrassing is waar ze zo geheimzinnig over deden de hele week.

Hoe gaan we haar naar de kantine van de voetbal lokken waar iedereen op haar gaat wachten.

Gisteravond 20.00 uur iedereen verzameld in de kantine van de voetbal,Nicole stuurt sms dat ze ''nu'' richting Bodegraven komen....het licht wordt gedimd,gaat zelfs even later helemaal uit,muziek staat klaar voor als ze binnenkomt.
Nicole die wel vaker een verkeerde weg inslaat,doet dit nu expres ook,ze rijdt de parkeerplaats van Rohda op.
''Wat doe je nu'' giert Cyrille het uit,en dan ziet ze ''bekende'' auto's...''nee he'' roept ze.

Dan neemt nicole haar mee naar binnen....het licht gaat aan....de ''spaanse muziek'' schalt door de ruimte....een daverend applaus....verbaasd,verbijsterd kijkt ze in de rondte.
Ze vliegt nicole om haar nek,ze begroet iedereen....oma's,familie en vrienden.



Inmiddels maken wij het album klaar waar iedereen zijn A4 met een leuke wens in heeft gedaan in orde en bieden we het aan.

Dan is het tijd voor feest...geniet ze met volle teugen van alles wat haar deze avond overkomt.

Rond 23.00 uur...zijn de laatste kinderen opgehaald,en pakken we haar kado's in de auto.

Een verdiend mooi afscheid voor deze dame,die met haar oneindige liefde voor iedereen zo'n mooi karakter heeft.(van wie heeft ze dit toch....vraag ik me niet eens af )

lieve Cyrille,

Een grote stap,1 jaar als au pair naar Spanje.
We wensen je alle goeds en suc6.

We gaan je allemaal ontzettend missen

het waren een paar drukke dagen.

Ik heb Anneke via Marco leren kennen tijdens de 1e reis naar Curacao in 2000.
het klikte meteen,na de reis organiseerden we een reunie van Curacao gangers,werden er foto's en video's uitgewisseld.
Na Curacao bezochten we samen vaak concerten...van Alkmaar tot Arnhem van Amsterdam naar Antwerpen.
Fanclubdag dagen waren we vaak samen in de Tifosi stand te vinden.
Verraste ik Anneke wel is door haar een kerstpakketje te brengen,of Anneke mij door onverwachts op feestje te verschijnen.
was Anneke een beetje mijn schouder in moeilijke tijden om lekker bij uit te huilen of van me af te praten.
Een vriendin uit duizenden 1 die ik nooit meer kwijt wil

Doordat we beide een drukke baan hebben,komt het er gewoon soms (te) weinig van om is lekker bij te kletsen.Maar we zijn er altijd voor elkaar,en of we elkaar nou weken niet spreken of opeens iedere dag of....maakt niet uit het is altijd goed.

Afgelopen dinsdag mocht ik mijn verlate verjaardagskado van Marcodinnetje Anneke in ontvangst nemen.
Een high tea bij http://www.heerlijck.com/ waar ons heerlijke hapjes werden geserveerd en we naar alle lust thee bij konden drinken.

En ondertussen kletsten we over echt alles en nog wat.
Rond half 3 was alles op...buikjes rond.
Beide wisten we dat Marco deze middag in Rotterdam zou signeren,nog geen 10 minuten reizen bij ons vandaan.
We keken elkaar aan.....en ja hoor besloten om degene die ons bij elkaar gebracht had op te gaan zoeken.
Dus met de metro van Rotterdam Nesselande naar Rotterdam Centrum.op naar de selexyz waar Marco om 16.00 uur zou signeren.

Wat een mensen al,en we sloten aan in de rij.Werden gelijk maar door radio Rijnmond geintervieuwd haha.
Aan het gejuich hoorde we dat Marco was gearriveerd.
En werd ons wachten beloond met een mooie foto,en een handtekening.
het is wel is jammer dat je dan maar 10 seconden of zo naast Marco mag staan haha zou wel prettig zijn om is wat langer hem vast te mogen houden.......
Dan had ik bv ook nog kunnen/willen vragen hoe hij zijn duikboek vond wat ik in Utrecht gegeven heb....helaas de volgende keer maar dan.

Met een brede glimlach verlieten we de binnenstad met de metro weer terug naar de auto/trein.
Anneke nam onderweg afscheid en ging met de trein terug naar huis en ik de file in op weg naar Bodegraven.
Lieve Anneke ontzettend bedankt voor weer een fantastische dag.


Vandaag (donderdag 1 december) was ''onze'' grote dag.
Na vanmorgen gewerkt te hebben,mocht ik om half 1 naar huis.
Snel even opknappen,spullen bij elkaar zoeken voor de notaris.
Eerst even de inspectie van de makelaar en de kopers van ''mijn'' huis om half 3.
Daarna naar de notaris voor de overdracht van de woning....een financiele last minder.
Na de ondertekening van de akte gingen de kopers ''naar hun huis'' om alvast te beginnen aan het inrichten.
Wij (Ben en ik) mochten nog even bij de notaris blijven.
Want ja....er moest wel wat geregeld worden omdat ik bij hem ben gaan wonen.
Eerst werd ons ''samenlevingscontract'' voorgelezen en mochten we het ondertekenen....voelt toch ook beetje als trouwen hoor haha.
Daarna werden onze testamenten voorgelezen en ook die getekend.

Na de notaris naar gemeentehuis,adres wijzigen...bij de bank nog wat veranderingen doorgeven en naar huis.

Eindelijk rust.............geen financiele zorgen of ik de hypotheek nog wel kan betalen,geen angst meer hoeven te hebben of ik mag blijven op mijn werk.
Eindelijk gaan we nu genieten.....zijn we nu....samen

Ik kreeg een aantal weken geleden van mijn Marcodinnetje Anneke de uitnodiging om met haar een high tea  te gaan nuttigen.
als ik dit zo lees denk ik dat ik nu alvast maar niet meer eet hahaha.
Water loopt me nu al in de mond 

Heb er zin in lieve anneke

High Tea
Elk dag kunt u bij ons terecht voor een heerlijcke "High Tea". Onze uitgebreide "High Tea" bestaat
uit heerlijcke en dagverse producten:

•Scones met slagroom en jam
•Diverse muffins
•Brownie
•Slagroom soesjes
•Bonbons
•Rolletje van zalm met roomkaas
•Mini sandwiches Vitello Tonato
•Mini sandwiches gerookte kalkoen/eiersalade
•Mini quiche
•Saucijzenbroodjes
•En uiteraard thee (Dilmah thee)


GeschiedenisDe high tea is ontstaan doordat Hertogin Bedfort iedere dag rond 4 uur 's middags trek kreeg. In die tijd werd de lunch vroeger geserveerd en het diner later dan tegenwoordig. De tijd hier tussen duurde te lang en daarom liet ze haar bediendes diverse kleine hapjes serveren. Op een gegeven moment werden de hapjes dagelijks geserveerd en nodigde ze haar vriendinnen regelmatig uit om tijdens de high tea smeuïge roddels te vertellen. Tegenwoordig houden veel Engelse nog steeds high teas en verovert het langzaam de wereld.